Będą leczyć warszawiaków kinem

Oglądanie filmów może pomóc w rozwiązywaniu życiowych problemów - twierdzą autorki projektu "Kinoterapia. Spotkania między kadrami", którego pierwsza odsłona dziś w KINO.LAB.

Twórczyniami projektu są Karolina Giedrys-Majkut, Anna Twardowska, Lucyna Zembowicz i Monika Zakrzewska-Blauth.

Zofia Zaleska: Czy oglądanie filmów może rozwiązać życiowe problemy?

Lucyna Zembowicz: Nie, ale może nam w tym znacząco pomóc. Bo film, a czasem nawet zwykły serial telewizyjny może wpłynąć na postrzeganie świata i pomóc zmierzyć się z tkwiącymi w nas stereotypami, dodać nam odwagi, podpowiedzieć drogę zmian.

Czym jest kinoterapia?

- Kinoterapia, wymiennie nazywana filmoterapią, powstała w latach 80. w Stanach Zjednoczonych jako technika wspierająca tradycyjną terapię. Wykorzystuje wpływ filmów na widzów, polega na polecaniu konkretnych tytułów osobom przychodzącym na sesje i omawianiu ich później z terapeutą. Klasyczna kinoterapia jest dla nas jedynie inspiracją. Nasze pokazy połączone z panelami i warsztatami nie stanowią terapii. Są propozycją dla zainteresowanych filmem, samopoznaniem, rozwijaniem umiejętności psychospołecznych i inteligencji emocjonalnej.

Dlaczego na początek wybrałyście "Zeliga" Allena?

- Tytułowy bohater to skrajny przykład konformizmu - przyjmuje tożsamość osoby, w towarzystwie której przebywa. Film jest więc świetnym pretekstem do refleksji nad tym, na ile my sami wyrzekamy się własnej tożsamości, rezygnujemy z siebie w imię potrzeby bycia lubianym, akceptowanym i jakie to niesie za sobą konsekwencje.

Pierwsze spotkanie dzisiaj o godz. 10, KINO.LAB, Zamek Ujazdowski; na pokaz filmowy i dyskusję wstęp wolny. Gościem specjalnym spotkania będzie Anna Jędryczka-Hamera, prekursorka filmoterapii w Polsce związana z Uniwersytetem Wrocławskim. Na warsztat "Cień Zeliga" zgłosił się już komplet chętnych. Więcej informacji: www.kinoterapia.pl

Przeczytaj także: Jest szansa, że Kino Wars wróci