W Starbucksie jak w barze mlecznym

Wchodzisz do zielono - bordowego wnętrza na Nowym Świecie, stawiasz jeden krok i grzęźniesz w kolejce. Tak, jesteś w Starbucks i chcesz się napić kawy.

A Tobie jak podoba się Starbucks?

Pierwsza kawa w Starbucksie

Zamówiłam kawę, usiadłam z kolegą przy stoliku blisko kasy i przez chwilę poczułam się, no może nie jak dziennikarz śledczy, ale prawie. Na napicie się kawy w Starbucks trzeba czekać od 15 do 25 minut. Ale to nie byle jakie czekanie, bo czekanie w kolejce - najpierw na zamówienie kawy, potem na jej otrzymanie, z ciągłym upominaniem przez tych za nami, "że niech Pani/Pan szybciej zamawia, podchodzi do kasy, bo ludzie też czekają".

Grupa startowa

Sam proces zamawiania nie jest taki prosty i przyjemny. Najpierw chłopak zza lady z ciastkami usilnie stara ci się polecić cokolwiek. Ciężką ma pracę, bo musi zagadać każdego i do każdego się uśmiechnąć, a stoją przed nim tłumy. Grupie startowej Starbucks (pracowników wyposażono w koszulki z takim napisem) należą się gratulacje. Niejeden rzuciłby pracę po pierwszym dniu, albo przynajmniej przestał się uśmiechać.

Co dla ciebie?

Ale idziemy dalej. - Co dla ciebie? Standardowe pytanie w Starbucks - na amerykańską modłę, ale czy rzeczywiście lubimy, jak ktoś zza lady mówi do nas na ty? To nie nasza kultura. Kasjerzy chyba też nie czują się z tym dobrze...

Ale najgorsze czeka nas przy odbiorze kawy. Spróbuj tylko się zagapić i już krzyk: Ania/Kasia (dowolne) Twoja kawa! Ania Twoja Caramel ! Caramel dla Ani! Podobnie jak w barach mlecznych, a może nawet gorzej. Nie dość, że krzyczą, to jeszcze na ty, a nie bezosobowo. Bezosobowo byłoby jeszcze do zniesienia...

Proszę cię, odbierz kawę

Ufff.... Mamy kawę! Przeciskamy się przez tłumy. Co dalej? Jeśli wzięliśmy kawę na wynos, jest sympatycznie - pijemy w spokoju i we własnym towarzystwie. A jak nie? Szukamy stolika. Siadamy, a tu hałas: mielenie kawy, ekspres, rozmowy i upominania z kolejki i to ciągłe: "Proszę cię, odbierz kawę!".

I w tym momencie przypominam sobie włoską kawę - zazwyczaj w małej filiżance za ok. 1,5 euro, nad którą można było siedzieć godzinami i w atmosferze relaksu spoglądać na jakiś włoski rynek. Albo portugalską (tam kawa nawet z 1 euro), z widokiem na kolorowe uliczki.

Dużo i szybko

A tu? Ogromny kubek Sturbucks, w którym zmieści się litry kawy, kolejka, hałas. Ma być dużo i szybko. Nie chce mi się wierzyć, że klienci kawiarni są zadowoleni z atmosfery. Dlaczego więc tu przyszli?

- Przyszłyśmy, bo za granicą chodziłyśmy do Starbucks.

- Mają dobra kawę.

- Nie przeszkadzają wam kolejki, hałas?

- ? Nie?

- Czy to atmosfera do picia kawy?

- Nie wiem Tak.

Pije, by poczuć się młodo

Kogo by się nie zapytać - każdy przyszedł z ciekawości, bo to pierwszy Starbucks w Polsce, bo się nachodził tam za granicą i to polubił, bo wyczytał w gazetach ostatnio, że to modne miejsce i tłumy tu przychodzą. Jedna z moich rozmówczyń z mężem, na oko oboje w wieku ok.75 lat, przyjechała specjalnie na kawę do Starbucks, bo wyczytała w gazecie, że trzeba, jak się jest młodym, a ona chce być młoda. Nikt natomiast nie mówił, że to miejsce dla lansu i manifestowania swojego wysokiego statusu społecznego, jak twierdzą niektóre media. Odetchnęłam z ulgą.

Przeczytaj także: Zobacz jak wygląda pierwszy Starbucks w Polsce