Legenda przedwojennej stolicy zabytkiem

Gmach Adrii przy ul. Moniuszki 8 jest jedną z legend przedwojennej Warszawy. Od wczoraj jest oficjalnie zabytkiem i chroni go prawo

Adria - dancing dla wytwornego świata

To jeden z najciekawszych gmachów warszawskich schyłku lat 20. XX w. Zaprojektowany przez Edwarda Zachariasza Ebera, powstał w latach 1928-30 na zlecenie włoskiego towarzystwa ubezpieczeniowego Riunione Adriatica di Sicurta z Triestu. W 1931 r., w samym epicentrum światowego kryzysu w gmachu otwarta została Adria - kombinat gastronomiczny z barem amerykańskim, kawiarnią, restauracją i nocnym dancingiem.

Jego wnętrza były dziełem Ebera i całej plejady znakomitych architektów, olśniewały hipernowoczesną i luksusową architekturą. Adria stała się wzorcem dla innych wnętrz warszawskich, a modę na nie nazwano "epidemią adriaticą". Grywały tu i śpiewały najwybitniejsze gwiazdy przedwojennej polskiej estrady, kina, kabaretu, m.in. Jerzy Petersburski, Artur Gold, Hanka Ordonówna, Ina Benita, Eugeniusz Bodo. Ci ostatni zagrali tu w filmie "Jego ekscelencja subiekt".

Do najbardziej barwnych bywalców Adrii należał generał Wieniawa-Długoszowski. Według jednej z anegdot ze snu po jednej z nocy spędzonych w Adrii zbudził go telefon z rozkazem stawienia się przed marszałkiem Piłsudskim w Belwederze. "Pewnie komendant już wie o moich igraszkach w Adrii" - pomyślał generał. Stawił się na rozkaz w pięknie skrojonym cywilnym garniturze. "A cóż to za błazenada, że się stawiasz w cywilu, generale?" - zapytał marszałek. "A to dlatego, że cywil może dostać w mordę, żołnierz - nigdy!" - odpowiedział Wieniawa. I tym rozbroił Piłsudskiego.

Budynek przy Moniuszki 8 wraz z lokalem przetrwał wojnę. Wskrzeszono też Adrię, ale z czasem przekształcono jej wnętrza nie do poznania, a nie tak dawno lokal zamknięto. Za to na przełomie 2008 i 2009 r. odrestaurowano fasadę budynku. Mieści on dziś siedzibę Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń SA.

Przeczytaj także: Cielesną anatomią publiczne zgorszenie