"Strasznie się spieszę - i tak wszystko jest w blogu"

Felieton z cyklu "Miasto moje, a w nim".

Spotkałam znajomą na ulicy. Nie widziałyśmy się prawie dziesięć lat, ledwo ją poznałam. Uściskała mnie wylewnie. - Co u ciebie? Opowiadaj! - zagaiłam. Nawet nie z grzeczności, naprawdę byłam ciekawa. A znajoma na to: - Oj, wiesz, strasznie się śpieszę. Nie mogę gadać. Ale masz tu adres mojego blogu, tam jest wszystko! Napisała coś na bilecie, bilet umieściła w mojej dłoni, poklepała mnie po ramieniu i już jej nie było.

Trochę mnie zatkało, ale po powrocie do domu rzuciłam się do komputera. "Blog rodziny Z." - wyskakuje pod podanym na bilecie adresem. Przeglądam archiwum: zdjęcia ślubne, zdjęcia w ciąży, zdjęcia dziecka po urodzeniu, w kąpieli, podczas karmienia piersią. Potem pierwsze zęby dziecka, pierwszy dzień w przedszkolu. Zdjęcia po remoncie w kuchni i salonie, nowy samochód. W miesiącach letnich zdjęcia z wakacji (Majorka, Grecja), w zimowych fotki z nart (Alpy). Pod każdym zdjęciem kilkanaście komentarzy, że pięknie, ślicznie i w ogóle wow!

Zawsze myślałam, że ludzie tworzą blogi, aby uwieczniać w nich swoje życie. Ostatnio dochodzę do wniosku, że żyją po to, aby uwieczniać to w swoich blogach. Podobnie jest z portalem społecznościowym Facebook. Pewien mój znajomy skrupulatnie odnotowuje tu przebieg swoich imprezowych dokonań godzina po godzinie w stylu: "20 w Powiększeniu spotkanie z L. 21.30 taksi do Saturatora, 22 skok na Powiśle, 1 spacer do domu". I tak co drugi wieczór. Facebook to wirtualna ziemia obiecana dla nas, współczesnych narcyzów i indywidualistów. Tu zamieszczamy zdjęcia swojego kota, porannego śniadania lub nowej fryzury. Tu informujemy wszystkich, że "idziemy spać", "mamy kaca" albo "słuchamy płyty ulubionego zespołu, popijając latte". Tu możemy lansować się, nie wychodząc z domu. Wirtualnie brać udział w modnych imprezach i zawierać znajomości z modnymi warszawskimi klubami. Jak podsumowała to (oczywiście w Facebooku) inna moja znajoma: "Sobota wieczór, wszyscy na FB. Nie trzeba robić makijażu!".