Obcokrajowcy tanecznym krokiem zakończyli kurs polskiego

Śląskim tańcem ludowym trojak zakończyli swój kurs polskiego w Polonicum obcokrajowcy. Przez miesiąc zmagali się z gramatyką, liczebnikami i polską wymową.

Centrum Języka Polskiego i Kultury Polskiej dla Cudzoziemców "Polonicum" przy UW zorganizowało kurs już 55. raz. Przyjechało na niego 250 studentów (ale nie tylko, bo była też emerytka) z całego świata. Wielu ma korzenie polskie. - Mój pradziadek był Polakiem. Mieszkał w Lublinie. Jako jedyny w swojej rodzinie mówię troszeczkę po polsku. Interesują się historią Polski - opowiadał Vinicius Maciuch z Brazylii. Już drugi raz brał udział w kursie polskiego.

- A ja podszedłem do tego ambicjonalnie. Polska to duży kraj, warto znać wasz język. Może się przydać, choćby później w pracy - dodał Alexandru Munteanu z Rumunii. Obaj przyznali, że największe problemy mają z gramatyką.

- Rodzice wyjechali z Polski w stanie wojennym. Ja urodziłem się już w Szwecji - mówił Łukasz Rozenau. - Pierwszy raz spędziłem w Polsce miesiąc. Czuję, że dopiero teraz poznaję ten kraj. Miron Boski, jego kolega z Kanady, zachwalał: - Byliśmy w międzynarodowej ekipie, a wszyscy czuliśmy się, jak jedna wielka rodzina. Smutno się żegnać.

Monique Zuba z Francji: - Ojciec był Polakiem, a ja dopiero na emeryturze zaczęłam się uczyć polskiego. Mam rodzinę w Krakowie, chcę poznać język. To bardzo trudne, zwłaszcza deklinacje.

Melanie Thibias, też z Francji: - Też mam polskie korzenie. Rozumiem, mówię, ale kiepsko z pisaniem, chciałam to poprawić. A przy okazji dobrze się bawiłam, bo kurs to poznawanie Polski.

Kursanci byli m.in. w Żelazowej Woli. Zwiedzali Warszawę. Mieli warsztaty kulinarne, taneczne, wieczorki integracyjne. I na koniec zaprezentowali swoje taneczne umiejętności - Część z nich zatańczyła trojaka.

Polacy obecni na uroczystości patrzyli z niedowierzaniem. - Strasznie trudny! Jak oni się tego nauczyli? - komentowała młoda dziewczyna.

Przeczytaj: Spacerownik po Pałacu Kultury i Nauki