Szybka kolej ze stolicy. Realne plany czy mrzonki?

Kolejarze podpisali umowę na studium wykonalności linii kolei dużych prędkości z Warszawy przez Łódź do Poznania i Wrocławia. Analiza ma wskazać najlepszy przebieg. Pociągi miałyby się rozpędzać nawet do 350 km na godz. Ze stolicy do Wrocławia mielibyśmy docierać w 1 godz. i 40 min, a nie 5 godz. jak dziś. Rząd zakłada, że linia zostanie uruchomiona w 2020 r. Czy to realne plany?

Michał Beim, Instytut Sobieskiego, specjalista od transportu publicznego: Przy budowie kolei dużych prędkości nakładają się dwie sprawy - planowanie ważnej inwestycji i jej realizacji. Planować ją warto, a nawet skupować grunty, tak by w przyszłości dało się zacząć budowę. W obliczu zbliżającego się "oil peek", gdy wydobycie ropy osiągnie maksimum (ropa wprawdzie się nie skończy, ale nie będzie już tak tania), szybkie koleje łączące całą Unię Europejską będą koniecznością.

Inną kwestią jest, że Polski dziś na to nie stać, i obawiam się, że również w najbliższych latach na koleje dużych prędkości nie będzie pieniędzy. Co ważniejsze, pieniądze potrzebne są w innych miejscach Polski, gdzie infrastruktura kolejowa jest w fatalnym stanie. Tam inwestowanie w nią przyniesie więcej korzyści - dużą redukcję czasu podróży stosunkowo niskim kosztem.

Wolałbym więc, aby w Polsce wszystkie miasta wojewódzkie i te, w który żyje ponad 100 tys. mieszkańców, miały dobre połączenia pociągami, które mogą jeździć do 160 lub 200 km na godz., niż by wydawać blisko 30 mld zł (pierwotne szacunki PKP SA o tej kwocie wspominały) na połączenie pięciu największych metropolii linią o prędkości 350 km na godz.

Najlepszym przykładem jest Szwajcaria. Tam nie ma kolei dużych prędkości, ale pociągami szybko (właśnie 160-200 km na godz.) można jeździć pomiędzy wszystkimi większymi miastami oraz do krajów sąsiednich. Tę drogę wybrała w ostatnich latach też Austria - ma pociągi RailJet zamiast superszybkich TGV/ICE.

Przeczytaj także: Superszybka kolej za 10 lat. Najpierw wytyczą trasę