Komandosi biegiem w mrozie. 21 km w pełnym rynsztunku

Ciężkie wojskowe buty, mundur i 10-kilogramowy plecak - tak wyposażeni musieli być uczestnicy Trzeciego Półmaratonu Komandosa. W sobotę zmierzyli się z 21-kilometrową trasą w Kampinosie

Godz. 12, stadion sportowy Wojskowej Akademii Technicznej przy ul. Kartezjusza 1. Tutaj jest start i meta zawodów. Uzbrojeni w manierki i żele energetyczne zawodnicy ruszają w stronę Kampinoskiego Parku Narodowego, gdzie na co dzień trenują żołnierze WAT. Przedstawiciele służb mundurowych, żołnierze, studenci uczelni wojskowych i cywile - w sumie 162 osoby, w tym jedynie pięć kobiet. - Sędziowie dokładnie sprawdzą, czy każdy dostosował się do regulaminu: cholewki butów muszą mieć przynajmniej 8 cali wysokości, a plecak ważyć minimum 10 kg - zapowiada dyrektor zawodów kpt. Andrzej Liśniewski, oficer WAT. - Mimo tych obostrzeń z roku na rok liczba uczestników półmaratonu się zwiększa. W zeszłym roku biegło nieco ponad 100 osób, a dwa lata temu tylko 80.

Niektórzy specjalnie na zawody przyjechali z odległych części Polski. Pan Zbigniew ze Szczecina - spędził w podróży kilkanaście godzin. Pan Miłosz wstał o 5 rano, żeby zdążyć na pociąg z Łodzi.

Mundurowi z ubiorem nie mieli problemu. Pozostali musieli się nieco natrudzić, żeby mundur zdobyć. - Strój pożyczyłem od kolegów, a buty kupiłem używane. Są jeszcze słabo rozchodzone, dlatego strasznie obtarłem stopy, chyba do krwi - opowiadał po zawodach Paweł Pakuła, pracownik Muzeum Wojska Polskiego.

- Ja w takich butach spędzam codziennie po 10 godzin, są dla mnie jak kapcie - zapewniał zdobywca drugiego miejsca podinspektor Maciej Wojciechowski z Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie.

Mniej trudności sprawiło dociążenie plecaków. Jedni wypchali je butelkami z wodą, inni odważnikami, piaskiem, a nawet makaronem, który ponoć świetnie się układa. Komandor Radosław Maślak z Gdyni pożyczył od żony magazyny dla kobiet - są cięższe od zwykłych gazet.

Niektórzy na trasie podjadali czekoladowe batoniki. Ci, którzy mieli wodę w pojemniku z rurką, niestety, nie mogli napić się wcale - płyn w nich zamarzał.

Największą trudnością okazały się zmrożone i oblodzone ścieżki.

Pierwszy z zawodników dotarł na metę już po godzinie, 26 min i 44 s. To szeregowy Błażej Brzeziński z Inspektoratu Wojskowych Sił Zbrojnych. Nie wyglądał na zmęczonego. - Całą trasę biegłem sam. Najbardziej bałem się o stopy, ponieważ pierwszy raz startowałem w takich ciężkich butach bez amortyzacji - mówił.

Trenuje od dziesięciu lat. W zeszłym roku zdobył tytuł Mistrza Polski w Dębnie.

Kilka minut po nim kolejni zawodnicy z oszronionymi czapkami i soplami lodu na włosach czy brodzie dobiegali do mety. Pierwsza kobieta - podchorąży Justyna Kępa z Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu - dobiegła ponad pół godziny później i zajęła 44. miejsce. Ostatni zawodnik dotarł na metę po ponad trzech godzinach.

Ale w tym biegu nie było przegranych. Wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe statuetki, a zwycięzcy medale. Wyjątkowo były cztery: złoty, srebrny, brązowy i przezroczysty.

Koszary, fabryka żarówek i piramida. Budynki wyburzone w 2011 r.