Kilkaset osób zaśpiewało kolędy na Nowym Świecie

Pomysłodawcą tej akcji był Jarosław Chołodecki z mieszkańcami ze wspólnoty na Smolnej 14 i 16. Wsławili się oni wcześniej walką z pornoulotkami, a we wrześniu zamalowali w jeden dzień wszystkie graffiti na Nowym Świecie. W niedzielę wieczorem zaprosili warszawiaków do wspólnego śpiewania na Nowym Świecie 18/20.

- Na Litwie jest święto pieśni. Ludzie zbierają się w parkach i wspólnie śpiewają. Pojechałam i co? Padał deszcz, było zimno. Pogoda wszystkich przestraszyła. Nie pośpiewałam tam, dlatego tu musi mi się udać - nie mogła się doczekać Ivonna Nowicka, która przyszła razem z mamą Marią Nowicką. - Jak tylko przeczytałam w waszej gazecie o tym śpiewaniu, od razu wiedziałam: nie ma mocnych, muszę być - przyznała pani Maria.

Wszystko wymyślił Jarosław Chołodecki z mieszkańcami ze wspólnoty na Smolnej 14 i 16. Wsławili się oni wcześniej walką z pornoulotkami, a we wrześniu zamalowali w jeden dzień wszystkie graffiti na Nowym Świecie. Teraz przyszła kolej na kolędowanie na ulicy. Wczoraj wieczorem zaprosili warszawiaków do wspólnego śpiewania na dziedziniec przed pałacem Branickich przy Nowym Świecie 18/20.

- Ja tam śpiewać nie będę. Żona mnie przyciągnęła. Wie pan, żona może śpiewać na trzeźwo, ale ja nie bardzo - żartował Marek Klimczak.

- Zaśpiewasz, zaśpiewasz - rzuciła jego małżonka Bożena Koterba-Klimczak. - Myśmy w tym pałacu w 1959 roku ślub brali. Mieszkaliśmy przy Smolnej tyle lat. I teraz będziemy tutaj śpiewać - dodała.

Mieszkańcy Smolnej przygotowali nawet śpiewniki z najpopularniejszymi kolędami: "Wśród nocnej ciszy", "Przybieżeli do Betlejem", "Bóg się rodzi". Byli muzycy ze skrzypcami i akordeonem. Jak na chór przystało, nie zabrakło prawdziwego chórmistrza. Pomogła go znaleźć "Gazeta". Został nim niezależny radny ze Śródmieścia, w dodatku zawodowy śpiewak Andrzej Bator.

Tuż przed godziną 19 cały dziedziniec przed pałacem Branickich zapełnił się ludźmi. Przyszło kilkuset amatorskich chórzystów. Ludzie do ostatniej chwili ćwiczyli, rozciągali mięśnie twarzy, niektórzy podskakiwali. Studenci Ewelina i Rafał dokładnie przeglądali śpiewnik. - Nie przegapilibyśmy takiej okazji - bez wahania stwierdził Rafał. - To nie pierwszy raz, kiedy śpiewamy na ulicy. Mamy doświadczenie, bo 1 sierpnia śpiewaliśmy pieśni żołnierskie na pl. Piłsudskiego - dumnie dodał.

- No, niestety nie ma mojej ulubionej kolędy "Mizernej cichej" - żałowała Ewelina.

- Uwaga, uwaga. Koniec demokracji. Teraz nastąpi władza dyktatu - ogłosił Jarosław Chołodecki. Wszyscy zostali podzieleni: soprany i tenory na lewo, a alty i basy na prawo.

Na pierwszy ogień poszła kolęda "Wśród nocnej ciszy". Zaraz potem "Chwała na wysokości" i "Oj, malusi, malusi".

- Jeszcze u nas w Warszawie, w Gdańsku i w Krakowie jeden człowiek drugiemu dobre słowo powie - improwizował na jej nutę chórmistrz Bator.

- Na Smolnej, na Smolnej, na Smolnej śpiewamy kolędy - odpowiedział mu chór.

Przechodnie zatrzymywali się i z niedowierzaniem patrzyli na tłum śpiewających ludzi. Niektórzy nie zastanawiali się długo - od razu się przyłączali do kolędowania. Po chwili wszyscy trzymali się za ręce i kołysali. Ktoś intonował swoją ulubioną kolędę, reszta od razu ją podchwytywała. Padały okrzyki: - Brawo, Smolna.

- Tu nie chodzi o wielką ideologię. Chodzi o to, żeby się człowiek z człowiekiem spotkał i pośpiewał. Może w przyszłości lepiej się zrozumiemy, bo pobyliśmy z sobą. Do tej pory zima w Polsce była telewizyjna, czyli spędzona przed odbiornikiem. Najwyższy czas na nową tradycję - podsumował niecodzienny koncert Jarosław Chołodecki.

A ludzie, mimo że muzykanci przestali już grać, nie chcieli się rozchodzić. Kołysali się i śpiewali dalej.

Przeczytaj także Na Placu Teatralnym walczyli o słodycze