Medytacje śródmiejskiego listonosza

Od czwartku urzędy szczelnie się pozamykały. Centrala Poczty Polskiej nie wydaje zgody na wpuszczanie fotoreporterów, choć protestujący nie mają nic przeciwko zdjęciom. Nikt nie wie, co tak naprawdę dzieje się na zapleczach poczt. Co robią ci wszyscy listonosze, którzy nie wychodzą na ulice?

Ludzie, zejdźcie z drogi, bo listonosz...

Podglądamy przez okno zaplecze Urzędu Pocztowego Warszawa 10 przy pl. Konstytucji. 14 listonoszy siedzi przy stołach, kurtki firmowe na krzesłach. Trochę ciasno. Paczki i worki z listami leżą wszędzie: na oknie, w pokojach listonoszy, w korytarzu, w workach, pozwiązywane sznurkami.

- Moglibyśmy je w każdej chwili roznosić. Choćby od zaraz, jak tylko dyrektor spełni podstawowe postulaty - mówi Mirosław Dąbrowski z Warszawskiego Komitetu Protestacyjnego Listonoszy, który pracuje w "dziesiątce" (UP Warszawa 10). W piątek osobiście musiał zanieść zwolnienie kolegi na pocztę przy Świętokrzyskiej. Bo poczta nie pracuje. Bo listonosze listów nie noszą.

W drugim pokoju z pięcioma kolegami segreguje posegregowane już dzień wcześniej listy 38-letni Robert Kujawa. Drobiazgowo układa kupki listów, opisuje te, które mają błędnego adresata - zna przecież swój rejon, wie, która firma się przeniosła, który adresat się przeprowadził.

Kujawa od 13 lat nosi listy. Karierę zaczynał w okienku na poczcie przy Puławskiej (UP Warszawa 13). Ale praca listonoszy wydawała mu się znacznie ciekawsza - przynajmniej człowiek wychodzi na zewnątrz. Zgłosił się na przeszkolenie, pracę dostał na Poczcie Głównej przy Świętokrzyskiej (UP Warszawa 1). Potem pracował na poczcie sejmowej, a od trzech-czterech lat pracuje w "dziesiątce". 20 listonoszy z "dziesiątki" roznosi listy po wschodniej stronie Marszałkowskiej: Waryńskiego do Supersamu, Szucha, Al. Ujazdowskie, Bagatela, Wilcza do Marszałkowskiej.

Może ktoś na ten list czeka kilka długich lat

Z kalendarium protestu w "dziesiątce":

Środa, 15 listopada: listonosze wysyłają faks do Gdańska, że solidaryzują się z protestującymi tam pocztowcami. Pracują normalnie.

Czwartek, 16 listopada: listonosze podejmują decyzję o dołączeniu do protestu. Po rozdzieleniu rano listów pozostają w urzędzie.

Piątek, poniedziałek, wtorek, środa, 17-22 listopada: listonosze przez osiem godzin rozkładają przesyłki. Ludzie ustawiają się w kolejkach do okienek po odbiór poczty. Po skrzynkach pocztowych ulotki reklamowe roznosi czterech drukonoszy z prywatnej firmy.

Czwartek, 23 listopada: kasjerki w geście solidarności z listonoszami zamykają urząd dla klientów. Przy wejściu dla personelu można odbierać tylko przekazy pieniężne. Listonosze odsyłają samochód z nową pocztą, bo już nie mają gdzie jej rozkładać.

Piątek, 24 listopada: w każdej gazecie można przeczytać o proteście listonoszy, "Trybuna" daje tytuł - "Listonienosze". Akcja protestacyjna nie jest przez nikogo koordynowana. W Warszawie działają trzy związki zawodowe pocztowców: NSZZ "Solidarność", OPZZ i Związek Zawodowy Listonoszy. Zdarzało się, że poczta działała rano, a po południu przyszła druga zmiana i ją zamknęła.

Rzecznik Poczty twierdzi, że listy roznosi połowa listonoszy. "Solidarność" mówi, że z urzędów nie wychodzi 90, a może nawet 100 proc. listonoszy.

Dostanie go właśnie...

- Ciekawe, kto za to zapłaci?! Wy tu sobie protestujecie, a ja trzeci raz już przychodzę! - krzyczy zdenerwowana kobieta na widok umundurowanego listonosza.

Kujawie rzednie mina. Mówi, że starają się nie wychodzić w mundurach na zewnątrz, żeby nie denerwować ludzi. Ma przecież wyrzuty sumienia w stosunku do emerytów, rencistów i osób, które czekają na zapomogi z ośrodków pomocy społecznej. Sam ma dwóch niepełnosprawnych adresatów, waha się, czy im jednak nie zanieść renty, bo "przecież żołądki mają i muszą mieć za co jeść". Woli mówić jednak o tych "adresatach", którzy przychodzą po odbiór pieniędzy i nie szczędzą słów solidarności, że rozumieją, skoro listonosze tak mało zarabiają, muszą protestować, że nie można dawać się tak wykorzystywać.

Listonosze w czasie protestu w urzędzie pozostają od godz. 8 do 16. Potem do 20 - do kiedy urząd powinien być czynny - jeden z nich ma dyżur, żeby pilnować wydawania przekazów pieniężnych. Działa to tak - do tylnych drzwi poczty podchodzi niepewnie kobieta: - Chciałabym odebrać pieniądze.

- Dowód proszę - mówi listonosz.

Za chwilę kasjerka w gumowych klapkach przynosi pieniądze. Przez cały piątek w "dziesiątce" wydali ponad sto przekazów.