Pałac Kultury w Gdańsku

11/14

Nie ratusz, lecz miniaturę warszawskiego Pałacu Kultury i Nauki (nawiasem mówiąc noszącą podobną nazwę) zaprojektowano w centrum Gdańska (J. Chmiel, M. Chomicki, R. Połujan, T. Różański, L. Taraszkiewicz, 1953 r.). Przed budynkiem planowano wielki plac centralny, na którym lud miał manifestować przed przedstawicielami władzy.

Gmach znalazł się dokładnie na osi rekonstruowanej osi Głównego Miasta z Długim Targiem i ulicą Długą i wyrastał ponad bramami ulicy Długiej. Nowym założeniem urbanistycznym zachwycał się teoretyk socrealizmu Edmund Goldzamt. "Centralne założenie miasta, kształtowane przez plac demonstracji i wielki pałac kultury, plasuje się dosłownie tuż za bramami starego Miasta Głównego (...) Nowe to założenie pięknie wiąże się z czołowymi zabytkami starego Gdańska" - pisał w książce, która ukazała się tuż po Październiku 1956 r.